De kinderconsument (0-10 jaar)
Mijn zoontje van drie mag als hij weer eens naar de Dirk gaat (voor de ‘bulkaankopen’) van mijn vrouw altijd een toetje uitkiezen. Mijn dochter van vijf gebruikt uitsluitend K3-spullen. Zie hier de biotoop van de kritische kinderconsument. Voor winkels die niet meer dan een pakhuis met spullen zijn, hebben kinderen weinig interesse. Marketeers van de ergste soort plegen deze groep met ‘kids’ aan te duiden (grrr).

De cyberjeugd (10-20 jaar)
Letterlijk en figuurlijk zijn deze jongeren de vleesgeworden mobiliteit, op de scooter dan wel virtueel via hun mobieltje. Ongeduld is een ander kernwoord van deze mediawijze betweters. Als palingen in een emmer snot ontwijken deze snelverveelde consuboys and –girls alle pogingen tot gerichte marketing.
Tip: het als aanbieder van diensten of producten zelf hanteren van begrippen als ‘vet’ en ‘cool’ is een absolute afknapfactor.

De hapsnapgeneratie (20-30 jaar)
Knokken hadden ze nooit geleerd, opgroeiend in de tweede helft van de jaren negentig. Daardoor komt de klap nu des te harder aan. Temeer daar ze nu als eersten weer op de keien staan. Prioriteiten zullen moeten worden verlegd. De meesten wonen nog lekker thuis, of op herhaling als het delen met anderen tijdens de eerste samenwoonpogingen toch een beetje tegenviel. Allochtone twintigers vormen een belangrijke groep, maar spreek ze dan wel aan via media die bij hen passen.

De generatie Nix (30-40 jaar)
Het ritme van de (kleine) kinderen is bepalend voor deze groep. Veelal relatief gunstig op de arbeidsmarkt en beide partners werkend, na een nederige start eind jaren tachtig, begin negentig. Allochtone dertigers zijn vaak sterk vernederlandst in hun consumentengedrag.

De midlifers (40-50 jaar)
Terwijl de kater van de roerige jaren zestig en zeventig lustig miauwt, voelt deze generatie zich onzeker nu de recessie heeft toegeslagen. Relatief oud en duur op de arbeidsmarkt als ze er uit vliegen. Veertigers verlangen naar de geborgenheid van de huiselijke omgeving. Die ze overigens zelf om zeep hebben lopen helpen in de reeds genoemde roerige jaren… De hele retro- en melancholie-industrie van dit moment (zie de ‘remakes’ van jeugdseries als Hamelen, Pietje Bell en Floris) is mede te danken aan hun schier onaantastbare positie in de media en cultuur (zie ook de babyboomers).

De babyboomers (50-60 jaar)
De gouden genieters. De kinderen zijn de deur uit en dus is het tijd voor funshoppen. Steeds meer moeders met nog jonge kinderen en vaders met hun tweede leg. Als deze moeders naast hun kinderen nog hun ouders hebben met een flinke zorgbehoefte is de term ‘sandwichgeneratie’ niet verrassend.

De senioren (60 jaar en ouder)
‘Aandacht’, ‘gemak’ en ‘zekerheid’ zijn voor de detailhandel de sleutelwoorden voor deze groeiende groep. Een deel is ook een gouden genieter, een ander deel zal nog actief moeten blijven om pensioeninkomsten bij te spijkeren.

Zie hier een staalkaart van de Nederlandse consument. U hoeft na een gedegen keuze voor specialisatie of een specifieke doelgroep alleen nog de juiste toon te kiezen om de consumens in al zijn facetten te raken… Succes!

Ward de Moor
Senior communicatieadviseur
Communicatiebureau Synergie, Utrecht
ward@communicatiebureau.nl
www.franchisecommunicatie.nl