De Gotspe van de Graaiende Gozers
Het personeel van postorderbedrijf Wehkamp is zeer verbolgen over het feit dat de twee directeuren van het concern zichzelf vorig jaar een salarisverhoging hebben toegekend van 33%, namelijk van 658.000 euro tot 875.000 euro - inclusief toeslagen en pensioenrechten. De eis van de werknemers voor een loonsverhoging van 1,25% werd afgewezen en vorig jaar gingen zelfs 225 arbeidsplaatsen verloren. Bovendien wordt hun werkweek verlengd van 38 uur naar 40 uur, zonder dat hier een extra beloning tegenover staat.Zomaar een bericht temidden van alle onheilstijdingen over teruglopende omzet en consumentenvertrouwen in de retail. Niet om Wehkamp te pesten, maar van dit soort berichten kan ik heel moe worden. Wat een manier van leiding geven is dit? In wat voor waanwereld leven deze graaiende gozers (want dat zijn het meestal)? Terwijl in weinig sectoren door ‘het voetvolk’ zo hard wordt gewerkt als in de retail, blijven deze mannen maar bezig de afstand tussen hen en de mensen en de organisatie die ze geacht worden aan te sturen en te motiveren, tot een ravijn te maken. Het is hetzelfde euvel dat de regering parten speelde in de ‘campagne’ voor de Europese Grondwet. Ze spraken taal van een andere planeet, namen de meerderheid van de mensen niet serieus, want ‘nee’ was geen optie. Terwijl ze strooien met termen als ‘commitment’, het leveren van ‘topprestaties’ en ‘excelleren’, bieden deze zelfbenoemde managers hun eigen mensen minder dan een dooie mus. En dan maar klagen over het gebrek aan betrokkenheid en de ‘kantjes-ervan-aflopen’. Dank de goden dat die nog een stap binnen zetten. Dat doen ze in elk geval niet voor hun ‘leidinggevende’, herstel: ‘de’ leidinggevende, want afstand nemen kunnen medewerkers ook. Ik zie nog wel wat verbeterpuntjes en niet alleen bij Wehkamp…Ward de Moor
Senior communicatieadviseur
Communicatiebureau Synergie, Utrecht
ward@communicatiebureau.nl
www.franchisecommunicatie.nl
Zondag, 3 Juli 2005
|
Wat is franchise?
