Lang leve de aangehaalde buikriem!
Terwijl de achtbaan die beurs heet steeds sneller naar beneden suist en elke dag weer door een onneembaar geacht laag steunniveau zakt, gaan we toch nog steeds massaal naar de drogist, de slager en de supermarkt. Toch zetten we als consumenten met z’n allen wel een beetje de tering naar de nering. Zo onderzocht NFO Trendbox de reeds doorgevoerde en beoogde bezuinigingen van de consument in respectievelijk 2002 en 2003. Eten in de horeca is het overduidelijke slachtoffer van onze ‘buikriem-aanhaaldrang’: met 37% gaat deze op kop, op de voet gevolgd door drinken in diezelfde horeca en beknibbelen op luxere levensmiddelen met beide 26%. De koopkracht van vrijwel iedereen daalt dit jaar en de vrijgekomen spaarloonbedragen gaan massaal naar de spaarrekeningen, kortom: het is verdringen geblazen op de krimpende markt. En dan helpt het niet als de consument je onderneming ziet als een grote moloch. Grote ondernemingen zijn verdacht, zeker na de Enron-affaire en aanverwante malversaties, gegraai en verduistering door (financieel) topmanagement. Ronduit geschokt zijn we door het Ahold-échec. Om verschillende redenen: jarenlang was Ahold een voorbeeld van de Hollandse school, waarin oernederlandse ondernemingen respect verwierven in het buitenland door overnames op grote schaal. Als je in de hypende jaren rond 2000 toegaf Aholdaandelen te hebben was je eigenlijk niets minder dan een laffe teckel. Zelfs ‘spaarzinnige’ senioren waagden zich via het spaarzegelsysteem aan aandelen in Ahold. Als zo’n baken zo broos blijkt, wat kan je dan nog wel vertrouwen? Tot slot: in Nederland is Albert Heijn al lang het boegbeeld van een met de samenleving vergroeid instituut dat paste op de kleintjes. Een soort huisvriend. Maar in dat beeld waren al scheurtjes ontstaan. Door de forse prijzen heeft de consument voor het grote werk aan boodschappen zich toch makkelijk laten verleiden tot een overstap naar de prijsvechters, ook in groepen voor wie dat tot voor kort not-done was. In die kringen is een tas van Dirk inmiddels een statussymbool en reuzehip. Wat groot is ligt onder vuur en meer dan ooit is het uitstralen van vertrouwen en integriteit een must om klanten te binden. Het aantal consumenten dat weinig of geen vertrouwen zegt te hebben in het bedrijfsleven ligt maar liefst 10% hoger dan het aantal dat wel enigszins vertrouwen in grote ondernemingen heeft (bron: MKBnet.nl). Toeval of niet, huismerken zijn op de terugtocht. In 2002 daalde het marktaandeel van de huismerken opnieuw met 0,2 % tot 17% van de totale supermarktomzet. Wellicht omdat ze met grote ondernemingen worden geassocieerd? De consument lijkt op zoek naar zekerheden, maar wel voor een redelijke en bij voorkeur de laagste prijs. ‘Echt’ is in en dat is op zich winst. Het is weer knokken voor een plekje onder de zon en op zich is dat niet verkeerd. Kansen genoeg dus voor enthousiaste franchisenemers en formules met een menselijke maat! Ward de Moor
Senior communicatieadviseur
Communicatiebureau Synergie, Utrecht
ward@communicatiebureau.nl
www.franchisecommunicatie.nl
Zaterdag, 1 Maart 2003
|
Wat is franchise?
